امسال یلدای ما در ماه محرم است، لهوف و حافظ بر سر کرسی نهاده ایم

یک بیت غزل حافظ و یک کاسه عشق و خون

معجون این دو میراث نیاکان پاک سرشتمان را به تماشا نشسته ایم.

 فضاسازی سبز سفید و مشکی و پروانه ها،

 سربند یا حسین و کاسه های آب،

 سماور و شمع های كوچكي که یادمان رفت روشنشان کنیم  ...

اینجا یلدای قصه ی مركز مهدیشهر است،

 مومنیان رئیس کمیته امداد، زاهدی رئیس اداره تبلیغات اسلامي،

 خانواده ها، اعضای قدیمی تا اعضای پیش دبستانی،

 همه کنار هم نشسته اند.

جا نیست کمی شرمنده میشویم،

چند تا از اعضای نوجوان به احترام مهمان ها برمی خیزند.

مرکز حسابي سرد است،

اما جمعیت آنقدر زیاد و نگاهها آنقدر گرم و مهربان

که اثری از سرمای یلدایی زمستان نمي ماند.

   بالاخره جاگیر پاگیر میشویم

يلداي قصه ي ما اینگونه آغاز میشود:

معاشران گره از زلف یار باز کنید

شبی خوش است بدین قصه اش دراز کنید

حضور خلوت انس است و دوستان جمعند

 "و ان یکاد" بخوانید و در فراز کنید ... 

شب شب یلداست ،

حکایت یلدای زمستانی و قصه ایرانی سری دراز دارد،

برای شناساندن فرهنگ عامه، از مربی فرهنگی مركز 

خانم ربانی برای اجرای قصه محلی دعوت میشود.

بعد مجري از محرم می گوید، از شعر و از اعضای ادبي مركز.

 برگزيدگان استاني و كشوري مركز

كه با قصه هاي شاعرانه ي شان از كربلا و كودكانش مي گويند،

 اشك مهمان چشمها مي شود.

بعد از شنیدن  قصه ي گلبانو از خانم ربانی

و قصه ي حضرت علی اصغر از حسین شهریاری  

حالا نوبت به مادران می رسد

که در یک رقابت جذاب برای بچه ها و مربیان قصه بگویند .

اجرای روایت خوانی اعضای پسر

و هم نوايي محلی "عباس یا ابوالفضل " بخش بعدي برنامه است.

بعد مجري از آداب و رسوم شب يلدا در شهرهاي مختلف مي گويد

 و نوبت به اعضاي مركز مي رسد

 كه از آداب مهديشهري اين شب بگويند:

و بعد از اهداي جوايز به اعضا نوبت پذيرايي يلدايي و محرمي برنامه ميرسد

... و ورود مدير محترم استان درست در همين لحظات پاياني

حسن ختام زيباي يلداي قصه ي امسالمان مي شود.